czy prawdziwa?

*
W pewnym barze po obiedzie,
gdy kończyłem piwa flaszkę
facet drze się... stary zgredzie !!!
chciałeś zarwać moją Graszkę..?!!

Skąd ja - biedny - miałem wiedzieć
że ta - imieniem Grażyna
miała męża. Teraz w biedzie
z takim typkiem mi poczynać...

Była u mnie parę razy;
no, nie powiem - fajna laska.
Lecz po prawdzie - bez urazy
sama chciała - żadna łaska...

Więc ja w słowa te mu gadam:
dobra facet - dawaj grabę.
Muszę przyznać, że to prawda:
bo masz bardzo fajną babę...

Cóż więc z tego - próbowałem
lecz nie wyszło - jej przyczyna.
Zapytała - z takim wałem ?...
...gdy mam męża jak malina?...

Facet spojrzał na mnie milej;
jakby speszył się nieznacznie.
Weź i tu mi piwa nalej,
bo sądziłem nieopatrznie.

Wypiliśmy więc co nieco
pod rozmowę o tej Graszce.
Bo chciał dalej się wywiedzieć
czy ukrywam coś w swej masce.

Lecz nic z tego - Ona anioł
wobec Ciebie - sama cnota...
Lecz zapoznaj mnie z tą panią;
twoją Graszką - rzekłem mu tak.

Poszliśmy do jego chaty;
ja po drodze kupił flaszkę.
Staliśmy się jak dwa braty.
On już usnął - a ja Graszkę...

Co tu dalej opowiadać;
on wyjeżdża często w trasę.
Jest szoferem - żona rada
bo zarabia niezłą kasę.

I tak toczy się niezmiennie
życie w trójkącie człowieczym.
Ona u mnie w noce, we dnie
przesiaduje?... nie zaprzeczę...

Często jednak w łoże woła
by pofikać nóżętami.
Ja bez wiagry nie podołam
takiej młodej - no, czasami...
-bm45-

Ty lepiej nic nie gadaj, że to moja wina
- rzekła żona do męża - idąc gdzieś przed nocą.
Sam w łóżku jesteś miękki jak lalka Balbina,
a mnie z tej mojej chcicy aż uda się pocą.
*
Więc muszę wyjść na ulicę - zaspokoić żądze,
przy okazji zaś sama przewietrzyć co nieco.
Z tego płyną do domu dość znaczne pieniądze
A mnie też nie ubędzie nic - z rzeczy pod kiecą.
*
Więc nie martw się lebiego o moje wygody
gdzieś właśnie na ulicy czy jakimś hotelu.
Ja tam tylko nadstawiam tyłek albo przody
czasami mi się trafi nie jeden a wielu.
*
Jestem dość znaną "lalą" - zaspokoję wszystkich
i jeszcze na dodatek sama też sfolguję
od mojej nieustannie rozpalonej żądzy
gdy wokół mnie biegają dość bogate...luje.
*
Wrócę pewnie nad ranem - więc mi zgotuj kąpiel
no i śniadanie smaczne żeby mi tu było.
Bo jak się nie postarasz i w coś ja tu zwątpię;
możesz oberwać w jaja a na końcu ... w ryło...

I powróciło toto po trzech dniach do domu;
wyszedł tylko do sklepu po natkę pietruszki.
Nawet się nie martwiłam, nie zwierzałam komuś;
zaraz by się zaczęły zwykłe przygaduszki.
*
Miał tylko ze sto złotych - gdzie on tedy łaził?
Bo na orgie z dziwkami nie stać by go było.
Chyba że, spotkał kogoś kto go zaprzyjaźnił
z taką jedną - tu znaną - starszą już kobyłą.
*
Wystarczyło by wtedy kilka win "wzmocnionych"
no i jakiś salceson - na zagrychę przecież.
By zapomnieć o domu i o zupie żony
do której to niósł natkę pietruszki w gazecie.
*
Nic się też nie odzywa, nie wiem - nie ma siły,
czy może wstyd mu bardzo drażnić swoim chuchem
przesiąkniętym meliną tej niecnej baryły;
lub też ruchu swej głowy z nadgryzionym uchem.
*
No gdzieżeś bywał łajzo - spowiadaj się teraz;
to ja w te słowa grzeczne wreszcie zagaduję.
Zapytany coś mruknął, że odpowie zaraz
bo musi iść do kibla...pewnie zwymiotuje...
*
Długachno siedział w kiblu niecnota załgany.
Gdy wreszcie wyszedł z niego ogarnięty nieco
to zaczął coś mamrotać - że niepokalany
i żadna go nie skusiła tym, co ma pod kiecą.
*
Więc co tu z takim gadać - prawdy się nie dowiesz,
nieco spokoju w domu będzie wiele dzionków.
Lepiej przegryźć to w sobie - gdy za dużo powiesz;
możecie już niedługo być parą małżonków.
*
Może by lepszym było takie rozwiązanie.
Lecz czy na pewno? Nie wiesz i się nie dowiaduj.
Chyba że to się zdarza często...To mój Panie
zbieraj swoje manatki - do walizek ładuj.

W piątkowy ranek, tuż przed swym wyjściem do pracy
mąż żonie owe słowa obwieszcza znienacka:
do poniedziałku mnie nie ma – z tej to prostej racji
że czeka mnie z kochanką kilkudniowa schadzka.

Wiesz przecież nie od dzisiaj, co dzieje się z nami;
już od pewnego czasu wciąż boli Cię głowa.
Nie wiem, czy Ty nie wolisz leżeć z kochankami
traktując mnie w swym łóżku jak znudzona krowa.

Wiedz zatem, że nie będę marnował przy Tobie
mojej jeszcze dość jurnej postawy mężczyzny.
Inną wciąż zadowalam, więc wymiarkuj sobie
czy wolisz mnie, czy może – jakieś swe „lewizny”.

Możemy tak żyć „z boku” – lub zwyczajny rozwód
czeka nasze małżeństwo – cóż, dzieci nie mamy.
Chyba widzisz, że to jest dosyć zwykły powód
rozstania się, bez jakiejś nadzwyczajnej „dramy”…

Jak wrócę w poniedziałek – odpowiedz mi szczerze
co postanowiłaś sama – lub razem z kochankiem.
Ja już Tobie od dawna po prostu nie wierzę
gdy wracasz tu – do domu – czasami nad rankiem.

[KAWAŁ GIEROJA]

Fiuuu...bździuuu i takie tam;
czyjeś kłopoty?
to nie mój kram...
Ja bowiem wolę
opluwać jadem
wszystkich, co dla mnie
nie są przykładem
dla mojej chorej
już wyobraźni.
Bajkom zawierzę
- z bajkami raźniej -
wciąż podróżować
w krainę czarów.
Polskę budować?
- nie mam zamiaru -
Ja tylko żądać
chcę od Niej wiele
tak w dzień powszedni
- jak i w niedzielę -
Aby się dla mnie
żyło jak w raju
Pracować nie chcę
- nie w mym zwyczaju -
wstawać co ranek
- iść do roboty -
Wolę, jak co dzień
podpierać płoty.
Tu skombinować
- tam coś przekręcić -
No a przed sądem
- zanik pamięci -
Przecież pomiędzy
Bugiem a Nysą
to najważniejsi
my są...
***

*
...senne haikai...

Letnia, upalna noc...
***

Poproszę o jakiekolwiek komentarze

"Wspomnienia"

Wspomnienia zalewają mój umysł.
wspomnienia, których nie chcę pamiętać.
One zadają ból i łzy,
A jednak nadal są.
Choć nie byłam szczęśliwa,
To nadal Go wspominam.
Choć nie powinnam,
Nadal chcę z nim rozmawiać,
Lecz jednak tego nie robię.
Tęsknie, choć wiem, że to błąd.
To koniec i powinnam zapomnieć.
Zapomnieć o tym wszystkim.
Powinnam nienawidzić go,
Za łzy i cierpienie,
Za zdradę i smutek.
Lecz nie mogę, mimo starań.
Wciąż i wciąż mój umysł,
Zalewają wspomnienia o Nim.
Mimo bólu i cierpienia,
Wciąż wspomnienia zalewają mnie...

" Mój umysł wrzeszczy, lecz serce nie słucha
Bo serce głuche na głos rozsądku,
Wylewa łzy, pęka z rozpaczy.
Choć umysł każde zrezygnować, nadal walczy.
Walczy choć nie ma o co,
Walczy, choć wie, że przegra.
Umysł rozpacza nad sercem głupim,
Choć wie dobrze jakie jest.
Tak toczy się walka serca z umysłem,
Bo jedno chce walczyć, a drugie odpuścić..."

" Czemu taki jesteś?
Czemu tak ranisz mnie?
Serce mi pęka, oczy szklą łzami,
Twe słowa bolą mnie.

Chciałąbym Ci powiedzieć co czuje,
Co skrywam na serca dnie,
lecz boję się, że zranisz mnie.

Kocham i Nienawidzę,
Pragnę i lękam.
Jesteś jak ciemności nocy,
Tajemnicą co mnie wciąga.
Oczy Twe tak piękne,
Jak nicość co zamyka i nie wypuszcza swych ofiar.
Gdy Cię widzę, uśmiecham się,
Gdy Cię nie ma, płaczę.

Choć nie wiesz co czuje,
Co skrywam na serca dnie,
Pragnę przy Tobie być.
Chociaż jako koleżanka,
Ktoś tak nieznaczący.

Jesteś moim światłem i mrokiem,
Oczy me spoglądają tylko na Ciebie,
Nie umiem już ukrywać,
Tego co skrywam na serca dnie...."