<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/">
	<channel>
		<title><![CDATA[Odjechani.com.pl - Niepełnosprawni]]></title>
		<link>https://odjechani.com.pl/</link>
		<description><![CDATA[Odjechani.com.pl - https://odjechani.com.pl]]></description>
		<pubDate>Mon, 15 Jun 2026 14:09:03 +0000</pubDate>
		<generator>MyBB</generator>
		<item>
			<title><![CDATA[Pomoc osobom bezdomnym]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Pomoc-osobom-bezdomnym</link>
			<pubDate>Thu, 16 May 2019 17:39:36 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=13397">Juga</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Pomoc-osobom-bezdomnym</guid>
			<description><![CDATA[Bardzo częstym problemem wśród osób bezdomnych jest choroba i niepełnosprawność. W Polsce powstają specjalistyczne placówki zapewniające pomoc osobom w takim kryzysie. Jedną z takich placówek prowadzi oragnizacja pożytku publicznego - Akademia Innowacji Społecznych.<br />
Usługi w schronisku dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi przeznaczone są dla osób bezdomnych, które ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają częściowej pomocy i opieki innych osób w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych, a jednocześnie nie wymagają usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, zakład opiekuńczo-leczniczy lub zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy. <br />
Jednym z takich schronisk jest schronisko w Gwizdaju w woj. podkarpackim. Więcej informacji: <a href="http://akademiais.org/pages/gwizdaj.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">http://akademiais.org/pages/gwizdaj.html</a> lub pod numerem telefonu: 17 715 00 74.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Bardzo częstym problemem wśród osób bezdomnych jest choroba i niepełnosprawność. W Polsce powstają specjalistyczne placówki zapewniające pomoc osobom w takim kryzysie. Jedną z takich placówek prowadzi oragnizacja pożytku publicznego - Akademia Innowacji Społecznych.<br />
Usługi w schronisku dla osób bezdomnych z usługami opiekuńczymi przeznaczone są dla osób bezdomnych, które ze względu na wiek, chorobę lub niepełnosprawność wymagają częściowej pomocy i opieki innych osób w zaspokajaniu niezbędnych potrzeb życiowych, a jednocześnie nie wymagają usług w zakresie świadczonym przez jednostkę całodobowej opieki, zakład opiekuńczo-leczniczy lub zakład pielęgnacyjno-opiekuńczy. <br />
Jednym z takich schronisk jest schronisko w Gwizdaju w woj. podkarpackim. Więcej informacji: <a href="http://akademiais.org/pages/gwizdaj.html" target="_blank" rel="noopener" class="mycode_url">http://akademiais.org/pages/gwizdaj.html</a> lub pod numerem telefonu: 17 715 00 74.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[1% podatku - KRS 0000270809]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-1-podatku-KRS-0000270809</link>
			<pubDate>Thu, 02 Mar 2017 22:06:48 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=12488">Dominik</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-1-podatku-KRS-0000270809</guid>
			<description><![CDATA[Witajcie<br />
<br />
Jeśli ktoś z Was rozlicza się z podatku lub znacie kogoś kto to robi, to można mi przekazać 1% podatku.<br />
Mam też ulotki, jak ktoś chce to mogę je wysłać, już wydrukowane.<br />
KRS <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">0000270809</span><br />
Cel Szczegółowy <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Borkowski, 3116</span><br />
(Jeśli mamy dalej jak 2017r. to sprawdźcie na mojej stronie czy powyższe dane są aktualne)<br />
<br />
Trudno tak o sobie pisać, dlatego podam adres własnej strony w postaci obrazka, żeby nie było że daje linka reklamowego googlowi i podpaść administracji.<br />
Na stronie możecie poczytać o mnie.<br />
<img src="http://inik.pl/nowa_strona/wp-content/uploads/bfi_thumb/cooltext218894534246834-32r7j5ajqn83cb4d465l3e-32r7j8oogjm4gozcwqsh6y.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: cooltext218894534246834-32r7j5ajqn83cb4d...wqsh6y.png]" class="mycode_img" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Witajcie<br />
<br />
Jeśli ktoś z Was rozlicza się z podatku lub znacie kogoś kto to robi, to można mi przekazać 1% podatku.<br />
Mam też ulotki, jak ktoś chce to mogę je wysłać, już wydrukowane.<br />
KRS <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">0000270809</span><br />
Cel Szczegółowy <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Borkowski, 3116</span><br />
(Jeśli mamy dalej jak 2017r. to sprawdźcie na mojej stronie czy powyższe dane są aktualne)<br />
<br />
Trudno tak o sobie pisać, dlatego podam adres własnej strony w postaci obrazka, żeby nie było że daje linka reklamowego googlowi i podpaść administracji.<br />
Na stronie możecie poczytać o mnie.<br />
<img src="http://inik.pl/nowa_strona/wp-content/uploads/bfi_thumb/cooltext218894534246834-32r7j5ajqn83cb4d465l3e-32r7j8oogjm4gozcwqsh6y.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: cooltext218894534246834-32r7j5ajqn83cb4d...wqsh6y.png]" class="mycode_img" />]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Św. Krzysztof od niepełnosprawnego.]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Sw-Krzysztof-od-niepelnosprawnego</link>
			<pubDate>Thu, 29 Sep 2016 01:27:28 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=2050">Jarus</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Sw-Krzysztof-od-niepelnosprawnego</guid>
			<description><![CDATA[Wczoraj, po drodze do pracy stałem na światłach przed remontowanym (prawie kilometrowym) odcinkiem drogi. O tej akurat porze tworzą się tam straszne korki i ja stałem może jako 10-ty od świecącego na czerwono sygnalizatora, a za mną stawały kolejne samochody. Od samych świateł szedł w moją stronę jakiś gość podając coś kierowcom. Początkowo sądziłem, że jakieś ulotki rozdają ale nie. Podszedł, uchyliłem szybę i dał mi takie coś:<br />
<img src="http://i.imgur.com/LFJSBwp.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: LFJSBwp.jpg]" class="mycode_img" /><br />
i poszedł dalej, do kolejnych samochodów. Na kartce był napis który może zacytuję (w razie jakby zdjęcie padło)<br />
<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align">SZANOWNI PAŃSTWO<br />
JESTEM GŁUCHY. PROSZĘ O WSPARCIE<br />
W GODNYM ŻYCIU.<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Daję Wam Św. Krzysztofa za 10zł<br />
</span>DZIĘKUJĘ BARDZO<br />
Św. Krzysztof jest poświęcony.</div>
<br />
Trochę się zdziwiłem, bo facet nie czekał na żadną kasę, tylko uśmiechnął się, skinął głową i poszedł dalej.<br />
Za chwilę jednak wracał i znów zaczynając od pierwszego samochodu podchodził i zbierał kasę. Dałem mu dyszkę bez zastanawiania się ale... Hmm... Swoje przemyślenia zostawię może na potem. <br />
Ciekaw jestem co Wy myślicie o tej sytuacji. Mieliście podobną? Jak Wy zareagowalibyście?]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Wczoraj, po drodze do pracy stałem na światłach przed remontowanym (prawie kilometrowym) odcinkiem drogi. O tej akurat porze tworzą się tam straszne korki i ja stałem może jako 10-ty od świecącego na czerwono sygnalizatora, a za mną stawały kolejne samochody. Od samych świateł szedł w moją stronę jakiś gość podając coś kierowcom. Początkowo sądziłem, że jakieś ulotki rozdają ale nie. Podszedł, uchyliłem szybę i dał mi takie coś:<br />
<img src="http://i.imgur.com/LFJSBwp.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: LFJSBwp.jpg]" class="mycode_img" /><br />
i poszedł dalej, do kolejnych samochodów. Na kartce był napis który może zacytuję (w razie jakby zdjęcie padło)<br />
<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align">SZANOWNI PAŃSTWO<br />
JESTEM GŁUCHY. PROSZĘ O WSPARCIE<br />
W GODNYM ŻYCIU.<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Daję Wam Św. Krzysztofa za 10zł<br />
</span>DZIĘKUJĘ BARDZO<br />
Św. Krzysztof jest poświęcony.</div>
<br />
Trochę się zdziwiłem, bo facet nie czekał na żadną kasę, tylko uśmiechnął się, skinął głową i poszedł dalej.<br />
Za chwilę jednak wracał i znów zaczynając od pierwszego samochodu podchodził i zbierał kasę. Dałem mu dyszkę bez zastanawiania się ale... Hmm... Swoje przemyślenia zostawię może na potem. <br />
Ciekaw jestem co Wy myślicie o tej sytuacji. Mieliście podobną? Jak Wy zareagowalibyście?]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Dick Hoyt - najlepszy, żelazny ojciec na  świecie.]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Dick-Hoyt-najlepszy-zelazny-ojciec-na-swiecie</link>
			<pubDate>Sat, 31 May 2014 08:48:29 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=2050">Jarus</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Dick-Hoyt-najlepszy-zelazny-ojciec-na-swiecie</guid>
			<description><![CDATA[Dick Hoyt urodził się w roku 1940, w Holland (stan Massachusetts, USA). W roku 1962 przyszedł na świat jego syn Rick Hoyt. Radość z narodzin pierworodnego potomka nie była jednak taka, jakiej oczekiwali rodzice. Podczas porodu pępowina okręciła się wokół szyi noworodka, wskutek czego doszło do niedotlenienia mózgu i w efekcie do porażenia mózgowego. Kiedy Rick skończył 9 miesięcy, diagnozy lekarzy brzmiały jak wyrok: „Dziecko będzie warzywem do końca życia". Specjaliści doradzali jego rodzicom umieszczenie syna w domu opieki, gdyż nigdy nie będzie zdolny do normalnego funkcjonowania, a oni nie będą w stanie zapewnić mu należytej opieki. <br />
Judy i Dick Hoyt nie przyjęli wyroku do wiadomości i postanowili wychowywać syna jakby był "normalnym" dzieckiem. Lekarze utrzymywali, iż Rick nie ma i nigdy nie będzie miał jakiegokolwiek kontaktu z otaczającym go światem, ale jego rodzice byli innego zdania. Syn śledził wzrokiem poruszających się rodziców i to było dla nich jedynym, wystarczającym komunikatem, że kiedyś może uda się nawiązać z nim kontakt.<br />
Kiedy Rick miał 5lat przyszli na świat jego dwaj, zupełnie zdrowi bracia. Rodzice, pomimo trudności, nadal walczyli o możliwie normalne życie dla Ricka. <br />
<br />
Kiedy miał 11 lat, rodzice zabrali syna na Uniwersytet Tufts w Bostonie, szukając u naukowców pomocy w nawiązaniu Rickowi komunikacji z otoczeniem. Po wstępnych badaniach naukowcy rozłożyli ręce twierdząc, że to niemożliwe. „Nie ma szans,w jego mózgu nic się nie dzieje”. Dick, zaproponował wtedy, żeby jeden z profesorów opowiedział chłopakowi jakiś dowcip. Profesor zrobił to i chłopak się roześmiał. Zrozumiał!<br />
Wkrótce, Rick miał już swój komputerowy komunikator który miał mu pomóc w nawiązaniu kontaktu z otoczeniem, a w niedługim czasie przy jego pomocy wypowiedział swoje pierwsze słowa. Jakie? Nie było to zwykłe "mama" czy "tata". Jak na niezwykłego chłopca przystało jego pierwsze słowa brzmiały: „naprzód Bruins!” (miejscowa drużyna hokejowa). Rick, "skazany" kiedyś przez medyków na bycie "warzywem" zaczął uczęszczać do szkoły. Normalnej, publicznej szkoły!<br />
<br />
Po roku uczęszczania do szkoły, szkolny kolega Ricka uległ wypadkowi i szkoła zorganizowała bieg charytatywny na pomoc poszkodowanemu uczniowi. Rick bardzo chciał wziąć udział w biegu i ojciec pobiegł z nim pchając wózek na dystansie 5km. To był pierwszy bieg Team'u Hoyt, jak ich wkrótce zaczęto nazywać. Po biegu, Dick usłyszał od syna „tato, gdy biegłeś czułem, że nie jestem sparaliżowany”.<br />
<br />
Obsesja - słowo które rzadko ma pozytywne znacznie, ale tym właśnie stało się bieganie z synem dla Dick'a. Żeby poprawić swoją kondycję i być w stanie pchać wózek z synem na wyścigach, Dick trenował codziennie, nawet kiedy jego syn był w szkole, biegając z workiem cementu w wózku.<br />
<br />
Ojciec z synem brali udział w kolejnych imprezach i uzyskiwali coraz lepsze wyniki. W 1981 roku po raz pierwszy wystartowali na trasie maratonu w Bostonie. Ukończyli bieg w pierwszej „ćwiartce” zawodników.<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://img.liczniki.org/20140531/team_hoyt111-1401518140.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: team_hoyt111-1401518140.png]" class="mycode_img" /></div>
 Skoro dali radę przebiec maraton, to dlaczego nie triathlon? Był "mały" problem, bo żaden z nich nie potrafił pływać. Dick nauczył się pływać i zbudował rower przystosowany do wożenia Ricka przed kierownicą, twarzą do kierunku jazdy, tak aby Rick wszystko dobrze widział. Dzień Ojca w 1985r. to dzień ich startu w pierwszym triathlonie.<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/V7aFjU0N5oo" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe></div>
<br />
 21 kwietnia 2014 r., Zespół Hoyt: Dick(74 lata) i Rick(52 lata), ukończył swój 32 bieg w bostońskim maratonie. Na swoim koncie mają ogromną ilość osiągnięć przedstawioną poniżej na screenie z Wikipedii.<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://img.liczniki.org/20140531/Bez_tytu_u-1401517455.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Bez_tytu_u-1401517455.jpg]" class="mycode_img" /></div>
<br />
Miłość, oddanie, poświęcenie, przyjaźń, upór, siła... Mógłbym tak jeszcze długo wymieniać.<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://img.liczniki.org/20140531/hoyt-1401518514.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: hoyt-1401518514.jpg]" class="mycode_img" /><img src="http://img.liczniki.org/20140531/hoyt1-1401518514.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: hoyt1-1401518514.jpg]" class="mycode_img" /></div>
<br />
Co jest w stanie zrobić kochający rodzic dla swojego dziecka? Wszystko!<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/h9UQ7PyK91o" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://img.liczniki.org/20140531/hoyt2-1401518514.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: hoyt2-1401518514.jpg]" class="mycode_img" /></div>]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Dick Hoyt urodził się w roku 1940, w Holland (stan Massachusetts, USA). W roku 1962 przyszedł na świat jego syn Rick Hoyt. Radość z narodzin pierworodnego potomka nie była jednak taka, jakiej oczekiwali rodzice. Podczas porodu pępowina okręciła się wokół szyi noworodka, wskutek czego doszło do niedotlenienia mózgu i w efekcie do porażenia mózgowego. Kiedy Rick skończył 9 miesięcy, diagnozy lekarzy brzmiały jak wyrok: „Dziecko będzie warzywem do końca życia". Specjaliści doradzali jego rodzicom umieszczenie syna w domu opieki, gdyż nigdy nie będzie zdolny do normalnego funkcjonowania, a oni nie będą w stanie zapewnić mu należytej opieki. <br />
Judy i Dick Hoyt nie przyjęli wyroku do wiadomości i postanowili wychowywać syna jakby był "normalnym" dzieckiem. Lekarze utrzymywali, iż Rick nie ma i nigdy nie będzie miał jakiegokolwiek kontaktu z otaczającym go światem, ale jego rodzice byli innego zdania. Syn śledził wzrokiem poruszających się rodziców i to było dla nich jedynym, wystarczającym komunikatem, że kiedyś może uda się nawiązać z nim kontakt.<br />
Kiedy Rick miał 5lat przyszli na świat jego dwaj, zupełnie zdrowi bracia. Rodzice, pomimo trudności, nadal walczyli o możliwie normalne życie dla Ricka. <br />
<br />
Kiedy miał 11 lat, rodzice zabrali syna na Uniwersytet Tufts w Bostonie, szukając u naukowców pomocy w nawiązaniu Rickowi komunikacji z otoczeniem. Po wstępnych badaniach naukowcy rozłożyli ręce twierdząc, że to niemożliwe. „Nie ma szans,w jego mózgu nic się nie dzieje”. Dick, zaproponował wtedy, żeby jeden z profesorów opowiedział chłopakowi jakiś dowcip. Profesor zrobił to i chłopak się roześmiał. Zrozumiał!<br />
Wkrótce, Rick miał już swój komputerowy komunikator który miał mu pomóc w nawiązaniu kontaktu z otoczeniem, a w niedługim czasie przy jego pomocy wypowiedział swoje pierwsze słowa. Jakie? Nie było to zwykłe "mama" czy "tata". Jak na niezwykłego chłopca przystało jego pierwsze słowa brzmiały: „naprzód Bruins!” (miejscowa drużyna hokejowa). Rick, "skazany" kiedyś przez medyków na bycie "warzywem" zaczął uczęszczać do szkoły. Normalnej, publicznej szkoły!<br />
<br />
Po roku uczęszczania do szkoły, szkolny kolega Ricka uległ wypadkowi i szkoła zorganizowała bieg charytatywny na pomoc poszkodowanemu uczniowi. Rick bardzo chciał wziąć udział w biegu i ojciec pobiegł z nim pchając wózek na dystansie 5km. To był pierwszy bieg Team'u Hoyt, jak ich wkrótce zaczęto nazywać. Po biegu, Dick usłyszał od syna „tato, gdy biegłeś czułem, że nie jestem sparaliżowany”.<br />
<br />
Obsesja - słowo które rzadko ma pozytywne znacznie, ale tym właśnie stało się bieganie z synem dla Dick'a. Żeby poprawić swoją kondycję i być w stanie pchać wózek z synem na wyścigach, Dick trenował codziennie, nawet kiedy jego syn był w szkole, biegając z workiem cementu w wózku.<br />
<br />
Ojciec z synem brali udział w kolejnych imprezach i uzyskiwali coraz lepsze wyniki. W 1981 roku po raz pierwszy wystartowali na trasie maratonu w Bostonie. Ukończyli bieg w pierwszej „ćwiartce” zawodników.<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://img.liczniki.org/20140531/team_hoyt111-1401518140.png" loading="lazy"  alt="[Obrazek: team_hoyt111-1401518140.png]" class="mycode_img" /></div>
 Skoro dali radę przebiec maraton, to dlaczego nie triathlon? Był "mały" problem, bo żaden z nich nie potrafił pływać. Dick nauczył się pływać i zbudował rower przystosowany do wożenia Ricka przed kierownicą, twarzą do kierunku jazdy, tak aby Rick wszystko dobrze widział. Dzień Ojca w 1985r. to dzień ich startu w pierwszym triathlonie.<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/V7aFjU0N5oo" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe></div>
<br />
 21 kwietnia 2014 r., Zespół Hoyt: Dick(74 lata) i Rick(52 lata), ukończył swój 32 bieg w bostońskim maratonie. Na swoim koncie mają ogromną ilość osiągnięć przedstawioną poniżej na screenie z Wikipedii.<br />
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://img.liczniki.org/20140531/Bez_tytu_u-1401517455.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Bez_tytu_u-1401517455.jpg]" class="mycode_img" /></div>
<br />
Miłość, oddanie, poświęcenie, przyjaźń, upór, siła... Mógłbym tak jeszcze długo wymieniać.<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://img.liczniki.org/20140531/hoyt-1401518514.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: hoyt-1401518514.jpg]" class="mycode_img" /><img src="http://img.liczniki.org/20140531/hoyt1-1401518514.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: hoyt1-1401518514.jpg]" class="mycode_img" /></div>
<br />
Co jest w stanie zrobić kochający rodzic dla swojego dziecka? Wszystko!<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/h9UQ7PyK91o" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe></div>
<div style="text-align: center;" class="mycode_align"><img src="http://img.liczniki.org/20140531/hoyt2-1401518514.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: hoyt2-1401518514.jpg]" class="mycode_img" /></div>]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Fundacje kradną?]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Fundacje-kradna</link>
			<pubDate>Sat, 30 Nov 2013 22:22:59 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=7176">da Vinci</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Fundacje-kradna</guid>
			<description><![CDATA[Witajcie. Znajoma ma problem z fundacją. Jej trzyletnia córeczka jest chora, promuje ją Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą". Można na nią oddać 1% swojego podatku. Na początku roku, znajoma dostała informacje od zaprzyjaźnionej księgowej, która akurat miała wgląd w papiery od darczyńców, że ma szczęście, bo od jednej tylko osoby, która przepisała swój % na małą, będzie miała 3000zł. To bardzo dużo. Teraz niedawno fundacja rozliczała się ze swoimi podopiecznymi, ale nigdzie w dokumentacji nie było w ogóle śladu o jednostce, od której wpłynęła taka suma. Procent ten po prostu wyparował, zaginął, wsiąkł. Informacja od księgowej była na lewo, to taka informacja wewnętrzna, można powiedzieć. Gdyby nie ona, nikt nawet by nie wiedział, że ktoś tak zamożny przekazał swój 1% podatku na cel tejże małej istotki. Teraz pytanie... Co z tym zrobić? Jak zachować się w takiej sytuacji? Walczyć, czy darować sobie? Miał ktoś do czynienia z takim problemem? <br />
<br />
Dodam jeszcze, że fundacje nie działają za darmo. O ile dobrze pamiętam, w przypadku znajomej, kasują oni <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">oficjalnie</span> 55% zysków, ale dokładnie sam nie wiem.<br />
<br />
Z góry dziękuję za pomoc.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Witajcie. Znajoma ma problem z fundacją. Jej trzyletnia córeczka jest chora, promuje ją Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą". Można na nią oddać 1% swojego podatku. Na początku roku, znajoma dostała informacje od zaprzyjaźnionej księgowej, która akurat miała wgląd w papiery od darczyńców, że ma szczęście, bo od jednej tylko osoby, która przepisała swój % na małą, będzie miała 3000zł. To bardzo dużo. Teraz niedawno fundacja rozliczała się ze swoimi podopiecznymi, ale nigdzie w dokumentacji nie było w ogóle śladu o jednostce, od której wpłynęła taka suma. Procent ten po prostu wyparował, zaginął, wsiąkł. Informacja od księgowej była na lewo, to taka informacja wewnętrzna, można powiedzieć. Gdyby nie ona, nikt nawet by nie wiedział, że ktoś tak zamożny przekazał swój 1% podatku na cel tejże małej istotki. Teraz pytanie... Co z tym zrobić? Jak zachować się w takiej sytuacji? Walczyć, czy darować sobie? Miał ktoś do czynienia z takim problemem? <br />
<br />
Dodam jeszcze, że fundacje nie działają za darmo. O ile dobrze pamiętam, w przypadku znajomej, kasują oni <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">oficjalnie</span> 55% zysków, ale dokładnie sam nie wiem.<br />
<br />
Z góry dziękuję za pomoc.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Krótki kurs udzielania pierwszej pomocy przy napadzie padaczkowym.]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Krotki-kurs-udzielania-pierwszej-pomocy-przy-napadzie-padaczkowym</link>
			<pubDate>Thu, 29 Aug 2013 13:19:01 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=1941">Motaro</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Krotki-kurs-udzielania-pierwszej-pomocy-przy-napadzie-padaczkowym</guid>
			<description><![CDATA[Możliwe, że zdarzyło lub zdarzy Wam się być świadkiem na ulicy, w szkole, w pracy lub gdziekolwiek takiego "napadu" (człowiek traci przytomność i cały się trzęsie).<br />
Co robić w takiej sytuacji ? No cóż, społeczeństwo przechodzi kursy udzielania pierwszej pomocy, ale głównie przy utracie rytmu pracy serca. Nie ciekawie wygląda sprawa z wiedzą o chorobie, której dotyczy ten temat. A to schorzenie nie jest już tak rzadko spotykane. Ludzie gdy widzą taki "napad" zwykle się temu tylko przyglądają, dzwonią po pogotowie, a niektórzy przechodzą obojętnie (z myślą - "eee... pewnie nawalony") lub nawet uciekają. Po prostu nie wiedzą co robić. Co ciekawe, nawet czasem ratownicy są bezradni w takiej sytuacji. Rzadko kiedy znajdzie się osoba, która umie sobie z tym poradzić.<br />
Opiszę Wam jak krok po kroku udzielać takiej pomocy.<br />
<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>Nie należy się przede wszystkim bać takiej osoby. Może to przerażający widok gdy tak człowiekiem trzęsie, ale spokojnie, nie ugryzie. Jest nieprzytomny i sam nie odczuwa bólu.<br />
<br />
</li>
<li>Ułożyć osobę na pozycję boczną tzw. bezpieczną. <br />
<br />
<img src="http://img4.imageshack.us/img4/2609/gzaz.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: gzaz.jpg]" class="mycode_img" /><br />
<br />
</li>
<li>Przytrzymać głowę chorego aby podczas drgawek nie doznał fizycznego uszkodzenia głowy.<br />
<br />
</li>
<li>W żadnym wypadku nie wolno wkładać do ust metalowych łyżeczek, patyczków lub tym podobne w celu aby chory nie przygryzł sobie języka - siła ścisku mięśni szczęki jest niesamowicie duża przy takim "napadzie" co może doprowadzić do połamania zębów.<br />
<br />
</li>
<li>Nie należy się obawiać, że chory zaczyna sinieć na twarzy. Tak właśnie objawia się "napad". Można to przyrównać do resetu komputera. Na moment nikną wszystkie czynności życiowe człowieka. Praca serca, płuc itp. Może się zdarzyć "ślinotok" lub popuszczenie moczu. Taki "napad" może trwać od pięciu do 15 minut. Potem następuje głęboki wdech chorego i pomału wraca on do przytomności.<br />
<br />
</li>
<li>W czasie udzielania pomocy nie zawadzi powiadomić pogotowia ratunkowego. Zwykle i tak ich przybycie kończy się tylko zastrzykiem przeciwdrgawkowym i uspokajającym.<br />
</li>
</ol>
<br />
Pamiętajcie, że dzięki takim prostym i małym czynnościom można nawet uratować komuś życie. A taka osoba z pewnością będzie Wam wdzięczna <img src="https://odjechani.com.pl/images/smilies/emot1/roza.gif" alt="Roza" title="Roza" class="smilie smilie_44" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Możliwe, że zdarzyło lub zdarzy Wam się być świadkiem na ulicy, w szkole, w pracy lub gdziekolwiek takiego "napadu" (człowiek traci przytomność i cały się trzęsie).<br />
Co robić w takiej sytuacji ? No cóż, społeczeństwo przechodzi kursy udzielania pierwszej pomocy, ale głównie przy utracie rytmu pracy serca. Nie ciekawie wygląda sprawa z wiedzą o chorobie, której dotyczy ten temat. A to schorzenie nie jest już tak rzadko spotykane. Ludzie gdy widzą taki "napad" zwykle się temu tylko przyglądają, dzwonią po pogotowie, a niektórzy przechodzą obojętnie (z myślą - "eee... pewnie nawalony") lub nawet uciekają. Po prostu nie wiedzą co robić. Co ciekawe, nawet czasem ratownicy są bezradni w takiej sytuacji. Rzadko kiedy znajdzie się osoba, która umie sobie z tym poradzić.<br />
Opiszę Wam jak krok po kroku udzielać takiej pomocy.<br />
<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>Nie należy się przede wszystkim bać takiej osoby. Może to przerażający widok gdy tak człowiekiem trzęsie, ale spokojnie, nie ugryzie. Jest nieprzytomny i sam nie odczuwa bólu.<br />
<br />
</li>
<li>Ułożyć osobę na pozycję boczną tzw. bezpieczną. <br />
<br />
<img src="http://img4.imageshack.us/img4/2609/gzaz.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: gzaz.jpg]" class="mycode_img" /><br />
<br />
</li>
<li>Przytrzymać głowę chorego aby podczas drgawek nie doznał fizycznego uszkodzenia głowy.<br />
<br />
</li>
<li>W żadnym wypadku nie wolno wkładać do ust metalowych łyżeczek, patyczków lub tym podobne w celu aby chory nie przygryzł sobie języka - siła ścisku mięśni szczęki jest niesamowicie duża przy takim "napadzie" co może doprowadzić do połamania zębów.<br />
<br />
</li>
<li>Nie należy się obawiać, że chory zaczyna sinieć na twarzy. Tak właśnie objawia się "napad". Można to przyrównać do resetu komputera. Na moment nikną wszystkie czynności życiowe człowieka. Praca serca, płuc itp. Może się zdarzyć "ślinotok" lub popuszczenie moczu. Taki "napad" może trwać od pięciu do 15 minut. Potem następuje głęboki wdech chorego i pomału wraca on do przytomności.<br />
<br />
</li>
<li>W czasie udzielania pomocy nie zawadzi powiadomić pogotowia ratunkowego. Zwykle i tak ich przybycie kończy się tylko zastrzykiem przeciwdrgawkowym i uspokajającym.<br />
</li>
</ol>
<br />
Pamiętajcie, że dzięki takim prostym i małym czynnościom można nawet uratować komuś życie. A taka osoba z pewnością będzie Wam wdzięczna <img src="https://odjechani.com.pl/images/smilies/emot1/roza.gif" alt="Roza" title="Roza" class="smilie smilie_44" />]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Niepełnosprawni - jak ich traktować?]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Niepelnosprawni-jak-ich-traktowac</link>
			<pubDate>Wed, 16 Jan 2013 23:06:29 +0100</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=5728">B0hazard</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Niepelnosprawni-jak-ich-traktowac</guid>
			<description><![CDATA[Wiele razy miałem zadać to pytanie, lecz bardzo długo nad nim rozmyślałem.<br />
No właśnie jak traktować niepełnosprawnych? Czy lepiej traktować ich <br />
bardziej troskliwie ale czy nie będą czuli się źle że traktujemy ich inaczej, że<br />
udowadniamy im że są inny choć wcale tacy nie są. Może lepiej traktować ich<br />
"normalnie" - ale czy nie wyjdziemy na ludzi którzy mają wszystkich głęboko.<br />
<br />
Sam nie wiem co o tym myśleć, znam parę takich osób i nie chcę im sprawiać<br />
przykrości złym zachowaniem. Stąd to pytanie, każdy człowiek chce być <br />
samowystarczalny nie potrzebować nikogo - czy zbytnia troskliwość zadziała <br />
odwrotnie niż powinna?<br />
<br />
Co o tym myślicie, proszę o przemyślane komentarze.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Wiele razy miałem zadać to pytanie, lecz bardzo długo nad nim rozmyślałem.<br />
No właśnie jak traktować niepełnosprawnych? Czy lepiej traktować ich <br />
bardziej troskliwie ale czy nie będą czuli się źle że traktujemy ich inaczej, że<br />
udowadniamy im że są inny choć wcale tacy nie są. Może lepiej traktować ich<br />
"normalnie" - ale czy nie wyjdziemy na ludzi którzy mają wszystkich głęboko.<br />
<br />
Sam nie wiem co o tym myśleć, znam parę takich osób i nie chcę im sprawiać<br />
przykrości złym zachowaniem. Stąd to pytanie, każdy człowiek chce być <br />
samowystarczalny nie potrzebować nikogo - czy zbytnia troskliwość zadziała <br />
odwrotnie niż powinna?<br />
<br />
Co o tym myślicie, proszę o przemyślane komentarze.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Wolontariat - czy dajecie coś od siebie?]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Wolontariat-czy-dajecie-cos-od-siebie</link>
			<pubDate>Wed, 24 Oct 2012 08:56:14 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=8148">Ojgen</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Wolontariat-czy-dajecie-cos-od-siebie</guid>
			<description><![CDATA[Idea wolontariatu jest znana, to dawanie czegoś od siebie, by pomóc w jakiejś ważnej sprawie, komuś lub czemuś. Zastanawiam się, dlaczego tak mało, na przykład w stosunku do rozwiniętych krajów, ludzi u nas się tym zajmuje? Myślę, że kilka miesięcy pracy na przykład z niepełnosprawnymi, w hospicjach, szpitalach, ośrodkach wychowawczych itd pozwoliłoby inaczej spojrzeć na siebie i na innych ludzi. Sam zajmuję się wolontariatem od dobrych kilku lat i choć nie zarobiłem na tym grosza, a narobiłem się po pachy, to czuję się przez to bogatszy. Polecam wam rozejrzeć się wokół, na pewno w waszym mieście, wsi są jakieś organizacje pozarządowe, które potrzebują wsparcie i chętnie je przyjmą. Korzyści dla was - niezmierzone.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Idea wolontariatu jest znana, to dawanie czegoś od siebie, by pomóc w jakiejś ważnej sprawie, komuś lub czemuś. Zastanawiam się, dlaczego tak mało, na przykład w stosunku do rozwiniętych krajów, ludzi u nas się tym zajmuje? Myślę, że kilka miesięcy pracy na przykład z niepełnosprawnymi, w hospicjach, szpitalach, ośrodkach wychowawczych itd pozwoliłoby inaczej spojrzeć na siebie i na innych ludzi. Sam zajmuję się wolontariatem od dobrych kilku lat i choć nie zarobiłem na tym grosza, a narobiłem się po pachy, to czuję się przez to bogatszy. Polecam wam rozejrzeć się wokół, na pewno w waszym mieście, wsi są jakieś organizacje pozarządowe, które potrzebują wsparcie i chętnie je przyjmą. Korzyści dla was - niezmierzone.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Paraolimpiada 2012 - skandal.]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Paraolimpiada-2012-skandal</link>
			<pubDate>Wed, 26 Sep 2012 12:25:52 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=14">adam-as</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Paraolimpiada-2012-skandal</guid>
			<description><![CDATA[<img src="http://img.liczniki.org/20120926/Paraolimpiada_2012_Odjechan-1348654522.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Paraolimpiada_2012_Odjechan-1348654522.jpg]" class="mycode_img" /><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">Paraolimpiada 2012.</span><br />
Dla mnie wszyscy, którzy w niej wystartują, już są zwycięzcami.</span><br />
<br />
Uważam wręcz za skandalicznym fakt, że żadna z telewizji nie wyemitowała <br />
nawet sekundy z Paraolimpiady 2012. <br />
Dla mnie jest to nie tyle oburzające, co wręcz idiotyczne. <br />
Czy ktoś z Was wie:<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">ile medali przywieźli nasi paraolimpijczycy z Londynu?</span><br />
<br />
Otóż przywieźli ich cały worek bo aż 36 medali: <br />
<span style="color: #FF4500;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">14 złotych, <br />
13 srebrnych, <br />
9 brązowych. </span></span><br />
<br />
Oznacza to, że w porównaniu z "normalną" olimpiadą nasi reprezentanci zdobyli <br />
o <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">26 krążków więcej!</span> W klasyfikacji medalowej zajęli 9 miejsce!<br />
Dla porównania, podczas gdy na igrzyskach olimpijskich Polakom udało się uplasować na miejscu 30. <br />
<br />
Dla mnie ta sytuacja to czysta ignorancja ze strony polskiej telewizji, ale nie tylko.<br />
-Czy pieniądz tak bardzo potrafi nas zaślepić?<br />
-Dlaczego nie zostało to wyemitowane w telewizji?<br />
-Bo potencjalnie nikt by tego nie oglądał? <br />
-Stawki z reklam były by zbyt niskie?<br />
<br />
A może problem leży zupełnie gdzie indziej o czym nie wiemy?]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<img src="http://img.liczniki.org/20120926/Paraolimpiada_2012_Odjechan-1348654522.jpg" loading="lazy"  alt="[Obrazek: Paraolimpiada_2012_Odjechan-1348654522.jpg]" class="mycode_img" /><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b"><span style="font-size: large;" class="mycode_size">Paraolimpiada 2012.</span><br />
Dla mnie wszyscy, którzy w niej wystartują, już są zwycięzcami.</span><br />
<br />
Uważam wręcz za skandalicznym fakt, że żadna z telewizji nie wyemitowała <br />
nawet sekundy z Paraolimpiady 2012. <br />
Dla mnie jest to nie tyle oburzające, co wręcz idiotyczne. <br />
Czy ktoś z Was wie:<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">ile medali przywieźli nasi paraolimpijczycy z Londynu?</span><br />
<br />
Otóż przywieźli ich cały worek bo aż 36 medali: <br />
<span style="color: #FF4500;" class="mycode_color"><span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">14 złotych, <br />
13 srebrnych, <br />
9 brązowych. </span></span><br />
<br />
Oznacza to, że w porównaniu z "normalną" olimpiadą nasi reprezentanci zdobyli <br />
o <span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">26 krążków więcej!</span> W klasyfikacji medalowej zajęli 9 miejsce!<br />
Dla porównania, podczas gdy na igrzyskach olimpijskich Polakom udało się uplasować na miejscu 30. <br />
<br />
Dla mnie ta sytuacja to czysta ignorancja ze strony polskiej telewizji, ale nie tylko.<br />
-Czy pieniądz tak bardzo potrafi nas zaślepić?<br />
-Dlaczego nie zostało to wyemitowane w telewizji?<br />
-Bo potencjalnie nikt by tego nie oglądał? <br />
-Stawki z reklam były by zbyt niskie?<br />
<br />
A może problem leży zupełnie gdzie indziej o czym nie wiemy?]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Stereotypy o niepełnosprawności]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Stereotypy-o-niepelnosprawnosci</link>
			<pubDate>Mon, 24 Sep 2012 13:07:58 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=7869">Piter</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Stereotypy-o-niepelnosprawnosci</guid>
			<description><![CDATA[Jakie są stereotypy o osobach niepełnosprawnych. Najczęściej  niepełnosprawność kojarzona jest z osobą na wózku bądź z kimś niepełnosprawnym intelektualnie.<br />
Kojarzenie niepełnosprawnych z osobami  chorymi umysłowo powoduje, że dużo osób, u których niepełnosprawność jest niewidoczna wstydzi się przyznawać do faktu, iż ma grupę, by uniknąć złego traktowania przez otoczenie. Często w dyskusjach, mówi się o kimś np "on jest jakiś niepełnosprawny" i ten tekst nie wymaga komentarza. Wszyscy wiedzą, że nie chodzi o kogoś, kto nie słyszy, albo chodzi z kulami. A z jakimi stereotypami Wy się spotkaliście/ spotykacie?]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Jakie są stereotypy o osobach niepełnosprawnych. Najczęściej  niepełnosprawność kojarzona jest z osobą na wózku bądź z kimś niepełnosprawnym intelektualnie.<br />
Kojarzenie niepełnosprawnych z osobami  chorymi umysłowo powoduje, że dużo osób, u których niepełnosprawność jest niewidoczna wstydzi się przyznawać do faktu, iż ma grupę, by uniknąć złego traktowania przez otoczenie. Często w dyskusjach, mówi się o kimś np "on jest jakiś niepełnosprawny" i ten tekst nie wymaga komentarza. Wszyscy wiedzą, że nie chodzi o kogoś, kto nie słyszy, albo chodzi z kulami. A z jakimi stereotypami Wy się spotkaliście/ spotykacie?]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Normalne życie bez kończyn górnych - Czy to możliwe?]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Normalne-zycie-bez-konczyn-gornych-Czy-to-mozliwe</link>
			<pubDate>Tue, 18 Sep 2012 02:27:09 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=7176">da Vinci</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Normalne-zycie-bez-konczyn-gornych-Czy-to-mozliwe</guid>
			<description><![CDATA[Czy zastanawialiście się kiedykolwiek, jak wyglądałoby Wasze życie, gdybyście nie mieli w ogóle rąk? Nie tylko dłoni, lecz cały ramion. Jak wyglądałby wtedy Wasz świat? Na myśl od razu nasuwa się czarny scenariusz i kompletny brak pomysłów na wykonanie podstawowych czynności jak jedzenie, mycie, ubieranie się itd. Większość z nas na szczęście nie ma takiego problemu, jednak są ludzie, którzy muszą stawić czoła temu wyzwaniu. Poniżej przedstawię wam 26 letnią Tishe z USA, która urodziła się bez kończyn górnych. Ta niezwykła dziewczyna jest samodzielna i świetnie radzi sobie w życiu, co możecie zobaczyć poniżej na jej materiałach. Nie wiem jak Wy, ale ja nigdy nie myślałem, że można prowadzić samochód nie używając przy tym rąk <img src="https://odjechani.com.pl/images/smilies/emot1/oczko.gif" alt=";)" title=";)" class="smilie smilie_63" /> Widać, że psychicznie dziewczyna jest na poziomie - Azjata. Jest niesamowita!<br />
<br />
<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Ubieranie się</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/04aYH6Dpv_0" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Kąpiel</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/gpBqR7_ilz0" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Przyrządzanie posiłku</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/tD-VuwulVgI" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Jedzenie posiłku</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/gKUi7h1xgUc" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Prowadzenie samochodu (Tak, bez rąk!)</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/tl28nkae5DU" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<br />
...a Wy narzekacie, że jutro rano musicie wstać do pracy, pfff <img src="https://odjechani.com.pl/images/smilies/emot1/oczko.gif" alt=";)" title=";)" class="smilie smilie_63" />]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Czy zastanawialiście się kiedykolwiek, jak wyglądałoby Wasze życie, gdybyście nie mieli w ogóle rąk? Nie tylko dłoni, lecz cały ramion. Jak wyglądałby wtedy Wasz świat? Na myśl od razu nasuwa się czarny scenariusz i kompletny brak pomysłów na wykonanie podstawowych czynności jak jedzenie, mycie, ubieranie się itd. Większość z nas na szczęście nie ma takiego problemu, jednak są ludzie, którzy muszą stawić czoła temu wyzwaniu. Poniżej przedstawię wam 26 letnią Tishe z USA, która urodziła się bez kończyn górnych. Ta niezwykła dziewczyna jest samodzielna i świetnie radzi sobie w życiu, co możecie zobaczyć poniżej na jej materiałach. Nie wiem jak Wy, ale ja nigdy nie myślałem, że można prowadzić samochód nie używając przy tym rąk <img src="https://odjechani.com.pl/images/smilies/emot1/oczko.gif" alt=";)" title=";)" class="smilie smilie_63" /> Widać, że psychicznie dziewczyna jest na poziomie - Azjata. Jest niesamowita!<br />
<br />
<br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Ubieranie się</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/04aYH6Dpv_0" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Kąpiel</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/gpBqR7_ilz0" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Przyrządzanie posiłku</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/tD-VuwulVgI" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Jedzenie posiłku</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/gKUi7h1xgUc" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<span style="font-weight: bold;" class="mycode_b">Prowadzenie samochodu (Tak, bez rąk!)</span><br />
<iframe width="560" height="315" src="//www.youtube-nocookie.com/embed/tl28nkae5DU" frameborder="0" allowfullscreen="true"></iframe><br />
<br />
<br />
...a Wy narzekacie, że jutro rano musicie wstać do pracy, pfff <img src="https://odjechani.com.pl/images/smilies/emot1/oczko.gif" alt=";)" title=";)" class="smilie smilie_63" />]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Zwierzęca terapia - Dogoterapia]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Zwierzeca-terapia-Dogoterapia</link>
			<pubDate>Tue, 14 Aug 2012 18:13:13 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=1941">Motaro</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Zwierzeca-terapia-Dogoterapia</guid>
			<description><![CDATA[Psy uczestniczą w zajęciach dzieci niepełnosprawnych ruchowo i umysłowo, odwiedzają również dorosłych pacjentów w domach pomocy społecznej i ośrodkach resocjalizacji. Pies nie zastępuje terapeuty, ale jest jego doskonałym pomocnikiem.<br />
<br />
Nikogo już nie dziwi pies pracujący. Zwierzęta pomagają ratownikom, policjantom, celnikom i są przewodnikami osób niewidomych. Odpowiednio wyszkolony pies sygnalizuje spadek cukru u chorego na cukrzycę, zbliżający się atak epilepsji, a w sytuacji zagrożenia zaprowadzi swojego spanikowanego pana w bezpieczne miejsce. Coraz popularniejsza staje się również dogoterapia. To metoda oparta na pracy i zabawie z psem, służy wspomaganiu terapii oraz rehabilitacji osób niepełnosprawnych.<br />
<br />
W Polsce psy obecne są w szkołach, placówkach specjalnych i rehabilitacyjno-edukacyjnych. Umieją pocieszyć chorych, rozweselić ludzi starszych i są nieocenionymi pomocnikami w procesie wychowania dzieci. Badania dowodzą, że psy odgrywają ważną rolę w psychoterapii chorych psychicznie dzieci, młodzieży i dorosłych. Umożliwiają nawiązanie kontaktu lękliwym i zamkniętym w sobie pacjentom. Przełamują bariery i niechęć dzieci do relacji z innymi, pomagają porozumieć się terapeutą. Zwierzęta zachęcają do otwarcia się na swoje uczucia i do wykazywania empatii. W pracy z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie kontakt ze zwierzętami jest bardzo ważny, ponieważ w porównaniu z ludźmi ich zachowania są jednoznaczne. Chory psychicznie, mimo, że ma problem z komunikacją z innymi osobami, opiekując się zwierzętami i pielęgnując je, bezbłędnie odczytuje jego reakcje. Rozumie zachowanie psa i później odnosi je do swojego postępowania.<br />
<br />
Zwierzęta są coraz milej widziane w domach pomocy społecznej oraz w szpitalach. Poprzez kontakt z nimi pensjonariusze i pacjenci przełamują osamotnienie, rutynę i izolację, co pozwala im odzyskać radość życia. W resocjalizacji świetnie sprawdziło się zakładanie małych gospodarstw wiejskich oraz specjalne programy, w których więźniowie przygotowują psy schroniskowe do adopcji. Specjaliści podkreślają, że zwierzę nie jest lekiem na cierpienie dzieci, a jedynie pomocnikiem terapeuty. Pies wydłuża motywację dziecka i pomaga skupić się na wykonywaniu zadania. Dzieci, które potrzebują usprawnienia ruchowego, chętnie angażują się w ćwiczenia, gdy w zajęciach uczestniczy pies. Dzięki niemu mali pacjenci nie są znużeni powtarzającymi się czynnościami. Jest to niezmiernie ważne, gdyż dziecko nie ma racjonalnej motywacji do ich wykonywania. Kontakt z psem obniża stres, zwiększa poczucie bezpieczeństwa i zachęca do aktywności fizycznej.<br />
<br />
Wielu z nas słyszało opowieści o pozytywnym oddziaływaniu zwierząt na zdrowie i samopoczucie właścicieli. Terapia i rehabilitacja z udziałem psów zdobyły ostatnio wielu zwolenników. Niestety, dość często zajmują się tym amatorzy lub hodowcy bez przygotowania psychologicznego, którzy nie gromadzą obiektywnych danych. Bardzo ważne jest, by prowadzący dogoterapię mieli specjalistyczne przygotowanie. Osoby niepełnosprawne (ruchowo, intelektualnie), niewidome, niesłyszące, autystyczne i z innymi trudnościami rozwojowymi, wymagają odpowiednio wykształconych specjalistów. Powinni oni dysponować wiedzą z zakresu pedagogiki specjalnej, psychologii rozwojowej oraz fizjoterapii. Niezbędna jest bowiem orientacja w procesach umysłowych, emocjonalnych i społecznych oraz w rozwoju ruchowym. Wymagana jest umiejętność diagnozowania procesów rozwojowych oraz przygotowanie planu terapii. Prowadzący zajęcia musi też orientować się w zakresie kynologii. Takiej rozległej wiedzy – a przede wszystkim praktyki – nie można uzyskać po rocznej nauce w szkole policealnej czy pomaturalnej. Wymaga ona specjalistycznych studiów, kursów doszkalających oraz doświadczenia zawodowego. Dlatego do wyboru terapeuty powinno podchodzić się bardzo poważnie i zawsze sprawdzać jego kwalifikacje.<br />
<br />
Jak terapia wpływa na psa ?<br />
Przez ostatnie dziesięciolecia znacznie wzrosło zainteresowanie terapią z udziałem zwierząt. Przeprowadzono i nadal prowadzi się badania, aby ocenić wpływ zwierząt – szczególnie psów, które towarzyszą w terapii – na różne grupy klientów. AAA (Animal-Assisted Activity) i AAT (Animal-Assisted Therapy) to elastyczne programy, dostosowujące się do pacjenta i rodzaju schorzenia. Jednak podstawą obydwu jest ogromna rola zwierzęcia w terapii. Wiele uwagi poświęca się dobroczynnym skutkom kontaktu psów z osobami chorymi i niepełnosprawnymi. Jednak tylko nie liczne badania obejmują wpływ takich kontaktów na psy. Wyniki wcale nie potwierdzają ich korzystnego oddziaływania na zwierzęta. Tymczasem prowadzenie badań nad doborem psów zaangażowanych w terapię jest równie ważne, co analizowanie jej wpływu na człowieka. Dogoterapia nie polega na leżeniu na psie i traktowaniu go jak sprzęt rehabilitacyjny. Dlatego należy zwracać uwagę nie tylko na dobro dzieci uczestniczących w terapii, ale również mieć wzgląd na angażowane do niej zwierzęta. Niestety, przekonanie, że terapia z udziałem psów może pomóc w odzyskaniu zdrowia, często prowadzi do wykorzystywania i niehumanitarnego traktowania zwierząt.<br />
<br />
Cechy psa terapeuty.<br />
Pies przeznaczony do dogoterapii musi być spokojny, tolerancyjny, łagodny, pewny siebie, współpracujący, posłuszny, cierpliwy oraz – co jest bardzo ważne – szczęśliwy. Powinien mieć również wysoką odporność na stres. Idealny psi terapeuta uwielbia dotyk i pieszczoty, a przebywanie poza domem nie jest dla niego problemem. Pies terapeuta nie może być zbyt młody – powinien skończyć 12 miesięcy. Musi być zdrowy, odrobaczony i zaszczepiony oraz mieć aktualne zaświadczenie od weterynarza potwierdzające dobry stan zdrowia.<br />
<br />
Psi „lekarze”.<br />
Rasy, które najczęściej pracują z ludźmi niepełnosprawnymi to: golden retriever, nowofundland, border collie, labrador retriever, cocker spaniel angielski, Cavalier King Charles spaniel, mops, pudel, flat coated retrievier, bernardyn. Bardzo ważne są również cechy konkretnego psa i praca przewodnika.]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Psy uczestniczą w zajęciach dzieci niepełnosprawnych ruchowo i umysłowo, odwiedzają również dorosłych pacjentów w domach pomocy społecznej i ośrodkach resocjalizacji. Pies nie zastępuje terapeuty, ale jest jego doskonałym pomocnikiem.<br />
<br />
Nikogo już nie dziwi pies pracujący. Zwierzęta pomagają ratownikom, policjantom, celnikom i są przewodnikami osób niewidomych. Odpowiednio wyszkolony pies sygnalizuje spadek cukru u chorego na cukrzycę, zbliżający się atak epilepsji, a w sytuacji zagrożenia zaprowadzi swojego spanikowanego pana w bezpieczne miejsce. Coraz popularniejsza staje się również dogoterapia. To metoda oparta na pracy i zabawie z psem, służy wspomaganiu terapii oraz rehabilitacji osób niepełnosprawnych.<br />
<br />
W Polsce psy obecne są w szkołach, placówkach specjalnych i rehabilitacyjno-edukacyjnych. Umieją pocieszyć chorych, rozweselić ludzi starszych i są nieocenionymi pomocnikami w procesie wychowania dzieci. Badania dowodzą, że psy odgrywają ważną rolę w psychoterapii chorych psychicznie dzieci, młodzieży i dorosłych. Umożliwiają nawiązanie kontaktu lękliwym i zamkniętym w sobie pacjentom. Przełamują bariery i niechęć dzieci do relacji z innymi, pomagają porozumieć się terapeutą. Zwierzęta zachęcają do otwarcia się na swoje uczucia i do wykazywania empatii. W pracy z osobami niepełnosprawnymi intelektualnie kontakt ze zwierzętami jest bardzo ważny, ponieważ w porównaniu z ludźmi ich zachowania są jednoznaczne. Chory psychicznie, mimo, że ma problem z komunikacją z innymi osobami, opiekując się zwierzętami i pielęgnując je, bezbłędnie odczytuje jego reakcje. Rozumie zachowanie psa i później odnosi je do swojego postępowania.<br />
<br />
Zwierzęta są coraz milej widziane w domach pomocy społecznej oraz w szpitalach. Poprzez kontakt z nimi pensjonariusze i pacjenci przełamują osamotnienie, rutynę i izolację, co pozwala im odzyskać radość życia. W resocjalizacji świetnie sprawdziło się zakładanie małych gospodarstw wiejskich oraz specjalne programy, w których więźniowie przygotowują psy schroniskowe do adopcji. Specjaliści podkreślają, że zwierzę nie jest lekiem na cierpienie dzieci, a jedynie pomocnikiem terapeuty. Pies wydłuża motywację dziecka i pomaga skupić się na wykonywaniu zadania. Dzieci, które potrzebują usprawnienia ruchowego, chętnie angażują się w ćwiczenia, gdy w zajęciach uczestniczy pies. Dzięki niemu mali pacjenci nie są znużeni powtarzającymi się czynnościami. Jest to niezmiernie ważne, gdyż dziecko nie ma racjonalnej motywacji do ich wykonywania. Kontakt z psem obniża stres, zwiększa poczucie bezpieczeństwa i zachęca do aktywności fizycznej.<br />
<br />
Wielu z nas słyszało opowieści o pozytywnym oddziaływaniu zwierząt na zdrowie i samopoczucie właścicieli. Terapia i rehabilitacja z udziałem psów zdobyły ostatnio wielu zwolenników. Niestety, dość często zajmują się tym amatorzy lub hodowcy bez przygotowania psychologicznego, którzy nie gromadzą obiektywnych danych. Bardzo ważne jest, by prowadzący dogoterapię mieli specjalistyczne przygotowanie. Osoby niepełnosprawne (ruchowo, intelektualnie), niewidome, niesłyszące, autystyczne i z innymi trudnościami rozwojowymi, wymagają odpowiednio wykształconych specjalistów. Powinni oni dysponować wiedzą z zakresu pedagogiki specjalnej, psychologii rozwojowej oraz fizjoterapii. Niezbędna jest bowiem orientacja w procesach umysłowych, emocjonalnych i społecznych oraz w rozwoju ruchowym. Wymagana jest umiejętność diagnozowania procesów rozwojowych oraz przygotowanie planu terapii. Prowadzący zajęcia musi też orientować się w zakresie kynologii. Takiej rozległej wiedzy – a przede wszystkim praktyki – nie można uzyskać po rocznej nauce w szkole policealnej czy pomaturalnej. Wymaga ona specjalistycznych studiów, kursów doszkalających oraz doświadczenia zawodowego. Dlatego do wyboru terapeuty powinno podchodzić się bardzo poważnie i zawsze sprawdzać jego kwalifikacje.<br />
<br />
Jak terapia wpływa na psa ?<br />
Przez ostatnie dziesięciolecia znacznie wzrosło zainteresowanie terapią z udziałem zwierząt. Przeprowadzono i nadal prowadzi się badania, aby ocenić wpływ zwierząt – szczególnie psów, które towarzyszą w terapii – na różne grupy klientów. AAA (Animal-Assisted Activity) i AAT (Animal-Assisted Therapy) to elastyczne programy, dostosowujące się do pacjenta i rodzaju schorzenia. Jednak podstawą obydwu jest ogromna rola zwierzęcia w terapii. Wiele uwagi poświęca się dobroczynnym skutkom kontaktu psów z osobami chorymi i niepełnosprawnymi. Jednak tylko nie liczne badania obejmują wpływ takich kontaktów na psy. Wyniki wcale nie potwierdzają ich korzystnego oddziaływania na zwierzęta. Tymczasem prowadzenie badań nad doborem psów zaangażowanych w terapię jest równie ważne, co analizowanie jej wpływu na człowieka. Dogoterapia nie polega na leżeniu na psie i traktowaniu go jak sprzęt rehabilitacyjny. Dlatego należy zwracać uwagę nie tylko na dobro dzieci uczestniczących w terapii, ale również mieć wzgląd na angażowane do niej zwierzęta. Niestety, przekonanie, że terapia z udziałem psów może pomóc w odzyskaniu zdrowia, często prowadzi do wykorzystywania i niehumanitarnego traktowania zwierząt.<br />
<br />
Cechy psa terapeuty.<br />
Pies przeznaczony do dogoterapii musi być spokojny, tolerancyjny, łagodny, pewny siebie, współpracujący, posłuszny, cierpliwy oraz – co jest bardzo ważne – szczęśliwy. Powinien mieć również wysoką odporność na stres. Idealny psi terapeuta uwielbia dotyk i pieszczoty, a przebywanie poza domem nie jest dla niego problemem. Pies terapeuta nie może być zbyt młody – powinien skończyć 12 miesięcy. Musi być zdrowy, odrobaczony i zaszczepiony oraz mieć aktualne zaświadczenie od weterynarza potwierdzające dobry stan zdrowia.<br />
<br />
Psi „lekarze”.<br />
Rasy, które najczęściej pracują z ludźmi niepełnosprawnymi to: golden retriever, nowofundland, border collie, labrador retriever, cocker spaniel angielski, Cavalier King Charles spaniel, mops, pudel, flat coated retrievier, bernardyn. Bardzo ważne są również cechy konkretnego psa i praca przewodnika.]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Co to jest PFRON]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Co-to-jest-PFRON</link>
			<pubDate>Mon, 13 Aug 2012 11:35:05 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=1941">Motaro</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Co-to-jest-PFRON</guid>
			<description><![CDATA[Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest to fundusz celowy, który gromadzi finanse przeznaczone na rehabilitację osób niepełnosprawnych zarówno społeczną jak i medyczną. Przychody PFRON-u to m.in. wpłaty pracodawców, dotacje z budżetu państwa oraz inne dotacje i subwencje, spadki, zapisy i darowizny, dobrowolne wpłaty pracodawców, dochody z oprocentowanych pożyczek, odsetki od obligacji emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa oraz lokat terminowych a także dochody z działalności gospodarczej.<br />
Środki Funduszu przeznacza się na:<ul class="mycode_list"><li>realizację działań wyrównujących różnice między regionami,<br />
</li>
<li>realizację programów wspieranych ze środków pomocowych Unii Europejskiej na rzecz osób niepełnosprawnych,<br />
</li>
<li>dofinansowanie zadań wynikających z programów rządowych,<br />
</li>
<li>inne zadania m.in.: programy zatwierdzone przez Radę Nadzorczą Funduszu oraz finansowanie w części lub całości badań, ekspertyz i analiz dotyczących rehabilitacji zawodowej i społecznej.<br />
</li>
</ul>
Ponadto Fundusz przekazuje część środków samorządom wojewódzkim i powiatowym na realizację określonych zadań oraz innym podmiotom realizującym m.in. zadania zlecone przez Fundusz.<br />
Obecnie PFRON realizuje następujące programy:<ul class="mycode_list"><li>JUNIOR – program aktywizacji zawodowej absolwentów niepełnosprawnych;<br />
</li>
<li>KOMPUTER DLA HOMERA – program pomocy w zakupie sprzętu elektronicznego oraz oprogramowania umożliwiającego rehabilitację zawodową i społeczną osób niewidomych i niedowidzących;<br />
</li>
<li>OSOBY NIEPEŁNOSPRAWNE W SŁUŻBIE PUBLICZNEJ – wraz z POROZUMIENIEM Z KG POLICJI (zatrudnienie osób niepełnosprawnych w Policji);<br />
</li>
<li>PARTNER – wspieranie zadań realizowanych przez organizacje działające na rzecz osób niepełnosprawnych;<br />
</li>
<li>PEGAZ 2003 - wraz z nowym modułem, wprowadzonym 25 września 2003 roku (pomoc w aktywizowaniu osób niepełnosprawnych poprzez likwidację barier transportowych i w komunikowaniu się);<br />
</li>
<li>PROMOCJA INTEGRACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH – (podnoszenie świadomości społecznej, walka z dyskryminacją);<br />
</li>
<li>STUDENT – pomoc osobom niepełnosprawnym w zdobyciu wykształcenia na poziomie wyższym;<br />
</li>
<li>TELEPRACA – pilotażowy program celowy wspierania zatrudnienia osób niepełnosprawnych w poszukiwanych innowacyjnych zawodach wykorzystujących techniki informatyczne;<br />
</li>
<li>OŚRODKI INFORMACJI DLA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH – tworzenie Ośrodków informacji o możliwościach uzyskania środków z PFRON-u;<br />
</li>
<li>PROGRAM OGRANICZENIA SKUTKÓW NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI – program aktywnej rehabilitacji beneficjentów (pacjentów) pomocy m.in. w zakresie bezpiecznego poruszania się przy pomocy urządzeń pomocniczych;<br />
</li>
<li>EDUKACJA – program pomocy w dostępie do nauki dzieci i młodzieży niepełnosprawnej;<br />
</li>
<li>PROGRAM WSPARCIA INICJATYW NA RZECZ ŚRODOWISKA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH – promowanie działań na rzecz środowiska osób niepełnosprawnych m.in. nagradzanie, promowanie dokonań artystycznych i sportowych osób niepełnosprawnych.<br />
</li>
</ul>
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest to fundusz celowy, który gromadzi finanse przeznaczone na rehabilitację osób niepełnosprawnych zarówno społeczną jak i medyczną. Przychody PFRON-u to m.in. wpłaty pracodawców, dotacje z budżetu państwa oraz inne dotacje i subwencje, spadki, zapisy i darowizny, dobrowolne wpłaty pracodawców, dochody z oprocentowanych pożyczek, odsetki od obligacji emitowanych lub gwarantowanych przez Skarb Państwa oraz lokat terminowych a także dochody z działalności gospodarczej.<br />
Środki Funduszu przeznacza się na:<ul class="mycode_list"><li>realizację działań wyrównujących różnice między regionami,<br />
</li>
<li>realizację programów wspieranych ze środków pomocowych Unii Europejskiej na rzecz osób niepełnosprawnych,<br />
</li>
<li>dofinansowanie zadań wynikających z programów rządowych,<br />
</li>
<li>inne zadania m.in.: programy zatwierdzone przez Radę Nadzorczą Funduszu oraz finansowanie w części lub całości badań, ekspertyz i analiz dotyczących rehabilitacji zawodowej i społecznej.<br />
</li>
</ul>
Ponadto Fundusz przekazuje część środków samorządom wojewódzkim i powiatowym na realizację określonych zadań oraz innym podmiotom realizującym m.in. zadania zlecone przez Fundusz.<br />
Obecnie PFRON realizuje następujące programy:<ul class="mycode_list"><li>JUNIOR – program aktywizacji zawodowej absolwentów niepełnosprawnych;<br />
</li>
<li>KOMPUTER DLA HOMERA – program pomocy w zakupie sprzętu elektronicznego oraz oprogramowania umożliwiającego rehabilitację zawodową i społeczną osób niewidomych i niedowidzących;<br />
</li>
<li>OSOBY NIEPEŁNOSPRAWNE W SŁUŻBIE PUBLICZNEJ – wraz z POROZUMIENIEM Z KG POLICJI (zatrudnienie osób niepełnosprawnych w Policji);<br />
</li>
<li>PARTNER – wspieranie zadań realizowanych przez organizacje działające na rzecz osób niepełnosprawnych;<br />
</li>
<li>PEGAZ 2003 - wraz z nowym modułem, wprowadzonym 25 września 2003 roku (pomoc w aktywizowaniu osób niepełnosprawnych poprzez likwidację barier transportowych i w komunikowaniu się);<br />
</li>
<li>PROMOCJA INTEGRACJI OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH – (podnoszenie świadomości społecznej, walka z dyskryminacją);<br />
</li>
<li>STUDENT – pomoc osobom niepełnosprawnym w zdobyciu wykształcenia na poziomie wyższym;<br />
</li>
<li>TELEPRACA – pilotażowy program celowy wspierania zatrudnienia osób niepełnosprawnych w poszukiwanych innowacyjnych zawodach wykorzystujących techniki informatyczne;<br />
</li>
<li>OŚRODKI INFORMACJI DLA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH – tworzenie Ośrodków informacji o możliwościach uzyskania środków z PFRON-u;<br />
</li>
<li>PROGRAM OGRANICZENIA SKUTKÓW NIEPEŁNOSPRAWNOŚCI – program aktywnej rehabilitacji beneficjentów (pacjentów) pomocy m.in. w zakresie bezpiecznego poruszania się przy pomocy urządzeń pomocniczych;<br />
</li>
<li>EDUKACJA – program pomocy w dostępie do nauki dzieci i młodzieży niepełnosprawnej;<br />
</li>
<li>PROGRAM WSPARCIA INICJATYW NA RZECZ ŚRODOWISKA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH – promowanie działań na rzecz środowiska osób niepełnosprawnych m.in. nagradzanie, promowanie dokonań artystycznych i sportowych osób niepełnosprawnych.<br />
</li>
</ul>
]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Orzeczenie o niepełnosprawności albo bezrobocie]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Orzeczenie-o-niepelnosprawnosci-albo-bezrobocie</link>
			<pubDate>Wed, 08 Aug 2012 20:40:20 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=6585">Vilandra</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Orzeczenie-o-niepelnosprawnosci-albo-bezrobocie</guid>
			<description><![CDATA[Ostatnimi czasy zainteresowałam się rodzajami ofert pracy dostępnymi w naszym kraju. Jakież było moje zdziwienie, kiedy oglądając wybrane przez siebie profesje na każdym kroku natrafiałam na oferty pracy dla osób posiadających grupę inwalidzką. Ogólnie rzecz biorąc to bardzo dobrze, że w naszym państwie dba się o los osób nieposiadających pełnej sprawności fizycznej, ale w całej tej sprawie zaciekawił mnie całkiem inny wątek.<br />
<br />
Otóż zakłady pracy chronionej powstają jak grzyby po deszczu. Nie  wiem dokładnie jakie profity państwo przyznaje za to pracodawcą, ale jedno jest pewne: coraz więcej osób stara się o przyznanie grupy inwalidzkiej, żeby znaleźć pracę.<br />
<br />
Poziom bezrobocia w naszym kraju nadal utrzymuje się na wysokim poziomie, a to skłania do szukania alternatywnych sposobów zdobycia nowej pracy. Niejednokrotnie jedynym sposobem uzyskania danej posady jest okazanie się stopniem niepełnosprawności. Ludzie z niewielkimi uszczerbkami na zdrowiu starają się o status osoby niepełnosprawnej, gdyż w ten sposób zwiększają swoje szanse na zatrudnienie.<br />
<br />
W naszym państwie nic nigdy nie było takie całkiem "akuratne", nawet przepisy mające pomagać, zostają wykorzystane dla polepszenia statusu osób, które tych przywilejów praktycznie nie potrzebują. Z jednej strony nie dziwie im się, a z drugiej czuje, że to nie powinno tak być.<br />
<br />
Czy w obecnych czasach łatwiej znaleźć pracę osobie niepełnosprawnej? Wypowiedzcie się, być może ktoś wie jak wygląda to od strony pracodawców. Jakie korzyści przysługują im z tytułu zatrudniania osób niepełnosprawnych?]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[Ostatnimi czasy zainteresowałam się rodzajami ofert pracy dostępnymi w naszym kraju. Jakież było moje zdziwienie, kiedy oglądając wybrane przez siebie profesje na każdym kroku natrafiałam na oferty pracy dla osób posiadających grupę inwalidzką. Ogólnie rzecz biorąc to bardzo dobrze, że w naszym państwie dba się o los osób nieposiadających pełnej sprawności fizycznej, ale w całej tej sprawie zaciekawił mnie całkiem inny wątek.<br />
<br />
Otóż zakłady pracy chronionej powstają jak grzyby po deszczu. Nie  wiem dokładnie jakie profity państwo przyznaje za to pracodawcą, ale jedno jest pewne: coraz więcej osób stara się o przyznanie grupy inwalidzkiej, żeby znaleźć pracę.<br />
<br />
Poziom bezrobocia w naszym kraju nadal utrzymuje się na wysokim poziomie, a to skłania do szukania alternatywnych sposobów zdobycia nowej pracy. Niejednokrotnie jedynym sposobem uzyskania danej posady jest okazanie się stopniem niepełnosprawności. Ludzie z niewielkimi uszczerbkami na zdrowiu starają się o status osoby niepełnosprawnej, gdyż w ten sposób zwiększają swoje szanse na zatrudnienie.<br />
<br />
W naszym państwie nic nigdy nie było takie całkiem "akuratne", nawet przepisy mające pomagać, zostają wykorzystane dla polepszenia statusu osób, które tych przywilejów praktycznie nie potrzebują. Z jednej strony nie dziwie im się, a z drugiej czuje, że to nie powinno tak być.<br />
<br />
Czy w obecnych czasach łatwiej znaleźć pracę osobie niepełnosprawnej? Wypowiedzcie się, być może ktoś wie jak wygląda to od strony pracodawców. Jakie korzyści przysługują im z tytułu zatrudniania osób niepełnosprawnych?]]></content:encoded>
		</item>
		<item>
			<title><![CDATA[Słuch dziecka]]></title>
			<link>https://odjechani.com.pl/Thread-Sluch-dziecka</link>
			<pubDate>Wed, 25 Jul 2012 10:47:23 +0200</pubDate>
			<dc:creator><![CDATA[<a href="https://odjechani.com.pl/member.php?action=profile&uid=1941">Motaro</a>]]></dc:creator>
			<guid isPermaLink="false">https://odjechani.com.pl/Thread-Sluch-dziecka</guid>
			<description><![CDATA[MATKO<br />
Zbadaj słuch dziecka:<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>JEŻELI w rodzinie występują wrodzone wady słuchu.<br />
</li>
<li>JEŻELI masz dziecko z kolejnej ciąży poprzedzanej poronieniami samoistnymi.<br />
</li>
<li>JEŻELI urodziłaś dziecko z ciąży, którą próbowałaś usunąć przy pomocy leków lub innych zabiegów.<br />
</li>
<li>JEŻELI Twoje dziecko jest z konfliktu serologicznego.<br />
</li>
<li>JEŻELI chorujesz na cukrzycę lub inne choroby o znaczeniu społecznym.<br />
</li>
<li>JEŻELI w czasie ciąży chorowałaś na różyczkę, grypę lub inne choroby wirusowe.<br />
</li>
<li>JEŻELI będąc w ciąży przyjmowałaś leki uspakajające w nadmiarze lub doznałaś urazu brzucha.<br />
</li>
<li>JEŻELI dziecko urodziło się z porodu patologicznego (poród ręczny, kleszcze)<br />
</li>
<li>JEŻELI twoje dziecko urodziło się w zamartwicy.<br />
</li>
<li>JEŻELI urodziło się z ciąży bliźniaczej lub porodu przedwczesnego.<br />
</li>
<li>JEŻELI w okresie noworodkowym i niemowlęcym przybyło choroby wirusowe lub bakteryjne (szkarlatyna, odra, grypa, a zwłaszcza zapalenie opon mózgowych).<br />
</li>
<li>JEŻELI  było leczone streptomycyną, gentamycyną, neomycyną. <br />
</li>
</ol>
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[MATKO<br />
Zbadaj słuch dziecka:<br />
<ol type="1" class="mycode_list"><li>JEŻELI w rodzinie występują wrodzone wady słuchu.<br />
</li>
<li>JEŻELI masz dziecko z kolejnej ciąży poprzedzanej poronieniami samoistnymi.<br />
</li>
<li>JEŻELI urodziłaś dziecko z ciąży, którą próbowałaś usunąć przy pomocy leków lub innych zabiegów.<br />
</li>
<li>JEŻELI Twoje dziecko jest z konfliktu serologicznego.<br />
</li>
<li>JEŻELI chorujesz na cukrzycę lub inne choroby o znaczeniu społecznym.<br />
</li>
<li>JEŻELI w czasie ciąży chorowałaś na różyczkę, grypę lub inne choroby wirusowe.<br />
</li>
<li>JEŻELI będąc w ciąży przyjmowałaś leki uspakajające w nadmiarze lub doznałaś urazu brzucha.<br />
</li>
<li>JEŻELI dziecko urodziło się z porodu patologicznego (poród ręczny, kleszcze)<br />
</li>
<li>JEŻELI twoje dziecko urodziło się w zamartwicy.<br />
</li>
<li>JEŻELI urodziło się z ciąży bliźniaczej lub porodu przedwczesnego.<br />
</li>
<li>JEŻELI w okresie noworodkowym i niemowlęcym przybyło choroby wirusowe lub bakteryjne (szkarlatyna, odra, grypa, a zwłaszcza zapalenie opon mózgowych).<br />
</li>
<li>JEŻELI  było leczone streptomycyną, gentamycyną, neomycyną. <br />
</li>
</ol>
]]></content:encoded>
		</item>
	</channel>
</rss>