Tu jest jakby łatwiej, bo...
Archiwum Shoutboxa
Ja kurde mało, bardzo mało mam takich osób którym mógłbym powiedzieć wszystko bez zahamowań
trochę trwają, ale przecież to nie jest awykonalne, a relacje z "realnymi" ludźmi są znacznie zdrowsze niż te, z wirtualnymi.
ale mam znajomych, dla których nie muszę stwarzać pozorów, udawać kogoś, kim nie jestem a "prawdziwą twarz" pokazywać dopiero w in ternecie.
Ja nie stwarzam żadnych pozorów. Jestem zdrowo pieprznięta, maniakalno-depresyjna, mam swoje problemy, wiele osób mnie nie akceptuje
Gdzie lepiej pogadać z jakąś figurą na internetowym forum/czacie, zamiast budować relacje z innymi ludźmi.
Ja jestem świadomy ich odbioru mnie, ale oni nie wiedza kim jestem, to jest moja niedostępność
Kobieta u kótrej mieszkam zna wersję smaotnika, kóry najlepiej nadawałby się na księdza, cały czas mi to powtarza, taki grzeczny jak z obrazka chłopaczek
Rodzina zna wersję studenta, stara się, ale czasem mu nie wychodzi, nie ma dziweczyny, bo myślą, że chodzi o rozsądek, tzn za wcześnie, młody jest, musi zadbać o rozwój osobisty.
Dla kumpli jestem taki a przynajmniej staram się być jakiego mnie się spodziewają, to wersja otwarta, zabawna, lubi se wypić czasami, ma swoje charaktery, ale tak naprawdę chyja znajet